Dwèrse Trouwerij op 11-11-11 aan het park te Nuenen
De kranten stonden er bol van en de televisie schonk er veel aandacht aan:
Die tientallen trouwerijen op 11 november 2011.
Hé.. en Nuenen zal Nuenen niet zijn ...
We hebben het zelf meegemaakt.
We liepen langs ons oud bruin café de Schafrath.
Gingen voor een kop koffie en jawel ... ook in Nuenen sloeg het noodlot toe.
Om 10 uur 45 liep de hele Schaf vol met verkleed volk.
Om elf uur verscheen de top van de Dwèrsklippels en je vraagt jezelf dan af:
wà overkumt mén nou toch wèr.”
Nieuwsgierig als we zijn ... ja, dan blijf je wat rond hangen.
Maar om 11 uur begon die prins te preken en dè kèn ie.
Het vervolg was verassend !
Om precies 11 uur 11 op 11-11-11 werden Marieke van Hassel en Ruud Tadema, door onze eigen dorstluchtige hoogheid prins BamBam, adjudant Klokje, onze geëerde heerboer en onze eigen Toon als afgevaardigde van de raad van 11, in de onecht verbonden.
In een gezelschap van een vijftigtal feestelijk verklede gasten werd de eed afgedwongen om het stel tenslotte een erg grote klippel om te hangen als eeuwige verbintenis, de eed af te laten leggen en Ruud tenslotte een Brabantse handleiding te overhandigen voor goed inburgeringschap. Het Brabantse Taal Buukske.
Dit is dwèrs verplicht voor mensen van “boven de grote rivieren”.
Na een reeks onthullende uitspraken door het a.s. echtpaar en onder getuigenis van vier getuigen, heeft BimBam tenslotte de knoop doorgehakt, want er was toch geen stoppen meer aan. Bezwaren waren er niet omdat het anders te lang zou duren voordat het eerste pilske zou worden getapt. Na een brandenwijntje met suiker, heerlijke hapjes en een polonaise op de koop toe genomen hebbende is het prinselijk gezelschap vertrokken.
Het verse dwèrse onechte echtpaar is vervolgens naar het van Gogh kerkje getogen voor het serieuzer deel van deze dag; de officiële huwelijkssluiting.
De rest van de dag hebben wij niet meer meegemaakt van met een welgemeend allaaf wensen wij deze twee verse dwèrse echtelieden een goed leven.
